লণ্ডনৰ গোল্ডাৰ্ছ গ্ৰীণ বিমান দুৰ্ঘটনা

১৯২০ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰত লণ্ডনৰ পৰা পেৰিছলৈ যোৱা নিৰ্ধাৰিত যাত্ৰীবাহী বিমানত দুজন পৰিচাৰক আৰু ছয়জন যাত্ৰীৰ সৈতে হেণ্ডলি পেজ ট্ৰেন্সপ'ৰ্টৰ হেণ্ডলি পেজ O/400 বিমান ক্ৰিকলউড বিমানবন্দৰৰ পৰা উৰা মাৰি উত্তৰ লণ্ডনৰ গোল্ডাৰ্ছ গ্ৰীণত দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হয়।^১ ১৯১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত বিমান সংস্থাটোৰ সেৱা আৰম্ভ কৰাৰ পিছত সংঘটিত হোৱা এই প্ৰথমটো মাৰাত্মক দুৰ্ঘটনাত দুজন পৰিচাৰকৰ দুয়োজনেই আৰু দুজন যাত্ৰী নিহত হয়। এই ঘটনাক বিমান দুৰ্ঘটনাৰ ইতিহাসৰ প্ৰথমটো দুৰ্ঘটনা বুলি ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল^১ যদিও ইয়াৰ আগৰ বছৰত এখন ডাঙৰ বিমান দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হৈছিল।

বিমান

ইয়াৰ লগত জড়িত বিমানখন আছিল হেণ্ডলি পেজ O/400 বিমান পঞ্জীয়নভুক্ত জি-ইএএমএ, সাতজনীয়া বৃহৎ যমজ ইঞ্জিনযুক্ত বাইপ্লেন বিমান।^২ ইয়াক বাৰ্মিংহাম কেৰেজ কোম্পানীয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বোমাৰু হিচাপে ৰয়েল এয়াৰ ফৰ্চক প্ৰদান কৰিছিল। যুদ্ধৰ উদ্বৃত্ত হিচাপে ১৯১৯ চনত ইয়াক হেণ্ডলি পেজে যাত্ৰী কঢ়িওৱা বিমানলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে আৰু হেণ্ডলি পেজ পৰিবহণে যাত্ৰী সেৱাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে।

দুৰ্ঘটনা

ক্ৰিকলউড বিমানবন্দৰৰ পৰা ছয়জন যাত্ৰী, ডাক আৰু মালবাহী লৈ পেৰিছলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে।^১ বতৰ কুঁৱলীময় আছিল আৰু বিমানখন নিম্নভাৱে উৰি গছত খুন্দা মাৰি বিমানবন্দৰৰ ওচৰৰ গোল্ডাৰ্ছ গ্ৰীণ (৬ নং বেছিং হিল)ৰ এটা ঘৰৰ পিছফালৰ বাৰীত পৰি যোৱা দেখা গৈছিল। বিমানখন জুইত জাহ যোৱাৰ আগতেই চাৰিজন যাত্ৰী জপিয়াই পৰিছিল। এই চাৰিজনৰ দুজন আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱা নাই আৰু বাকী দুজন মাত্ৰ সামান্য আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছে।^১ এই অগ্নিকাণ্ডত ক্ৰু দুজন আৰু বাকী দুজন যাত্ৰী নিহত হয়।^১ স্থানীয় লোকে সহায়ৰ বাবে লৰালৰি কৰে যদিও তীব্ৰ গৰমৰ বাবে উদ্ধাৰৰ প্ৰচেষ্টা অসাৰ হৈ পৰে। হেণ্ডন অগ্নিনিৰ্বাপক বাহিনীয়ে জুই নিৰ্বাপন কৰি মৃতদেহবোৰ আঁতৰাই পেলায়; বিমানখন ধ্বংস হৈছিল আৰু নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা ঘৰটোৰ বেয়াকৈ ক্ষতিসাধন হৈছিল।^১

যাত্ৰী

দুৰ্ঘটনাত চাৰিজন যাত্ৰী নিহত হয়, যাৰ নাম হৈছে ছেম চেলিংগাৰ, ১৭ বছৰীয়া ভ্যান ডেৰ ইষ্ট, পাইলট ৰবাৰ্ট বেগাৰ, আৰু বিমানৰ মেকানিক জে[অন] এইচ উইলিয়ামছ,(২৭)। প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা চাৰিজন যাত্ৰীৰ নাম আছিল ই ৰ’জেনথাল, আলেকজেণ্ডাৰ বোনা, পি কুৰিঅ’নি আৰু ই ষ্টাড।^৩

তদন্ত

১৯২০ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত হেণ্ডনত চাৰিজন মৃত্যুৰ তদন্ত কৰা হয়^৪। জীৱিতসকলৰ এজনে তদন্তকাৰীক ঘটনাৰ বিষয়ে বুজাই দিয়ে, যদিও তেওঁ বিমানৰ আগতে ইঞ্জিন পৰীক্ষা কৰা দেখিছিল, তেওঁ ইয়াৰ কোনো সমস্যাৰ কথা শুনা নাছিল যদিও বিমানখনে ১০০ ফুটৰ ওপৰলৈ উঠিব নোৱাৰিলে আৰু হঠাতে গছত খুন্দা মাৰে। বিমানখন দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হোৱাৰ পিছত তেওঁ লগে লগে ভগা অংশৰ মাজেৰে উঠি খিৰিকীৰে পলায়ন কৰে।^৪ আন, আন এজন যাত্ৰী; ডিচপেচাৰ আৰু প্ৰথম স্থানত উপস্থিত হোৱাসকলৰ ভিতৰত এজন, এজন গ্ৰাউণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰ আৰু আগদিনা বিমানখন উৰুৱাই দিয়া পাইলটৰ পৰা; সকলোকে প্ৰশ্ন কৰা হৈছিল যদিও বিমানখনে ৫০ ফুট (১৫ মিটাৰ) উচ্চতাৰ গছত খুন্দা মৰাৰ কাৰণ নিৰ্ণয় কৰা হোৱা নাছিল।^৪ কৰ’নাৰে এটা ৰায় লিপিবদ্ধ কৰিছিল যে, "গছত খুন্দা মৰাৰ পিছত বিমানখন মাটিত খুন্দা মৰাৰ ফলত জ্বলি যোৱাৰ ফলত মৃত্যু হয়"; কৰ’নাৰে এইবুলিও কয় যে, তেওঁৰ হাতত কাৰণ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত প্ৰমাণ নাই।^৪

তথ্যসূত্ৰ

CitationsSources

• Jackson, A.J. (1973). British Civil Aircraft since 1919 Volume 2. Putnam. পৃ. 382. ISBN 0-370-10010-7