নিকাৰাগুয়াত লিংগ সমতা

লেটিন আমেৰিকাত লিংগ সমতাৰ কথা আহিলে অঞ্চলটোৰ আন দেশসমূহৰ ভিতৰত নিকাৰাগুয়াৰ স্থান উচ্চ।^১লিংগ সমতাৰ সন্দৰ্ভত বিশ্বৰ ৰেংকিঙৰ কথা আহিলে বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চই ২০১৫ চনত নিকাৰাগুয়াক বাৰ নম্বৰ স্থানত ৰাখিছিল, আনহাতে ২০১৬ চনত ই দশম স্থানত আছিল আৰু ২০১৭ চনত দেশখন ষষ্ঠ স্থানত আছিল।^১

লেটিন আমেৰিকা আৰু কেৰিবিয়ানৰ বহু দেশৰ ভিতৰত নিকাৰাগুয়াই মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণৰ চুক্তি অনুমোদন কৰিছিল, যাৰ লক্ষ্য আছিল মহিলাৰ অধিকাৰ প্ৰসাৰ।^২

মানৱ উন্নয়ন প্ৰতিবেদনে ২০১৭ চনত লিংগ বৈষম্য সূচকাংকত ১৬০খন দেশৰ ভিতৰত ১০৬ নং স্থানত নিকাৰাগুয়াক স্থান দিছে।^৩

নিকাৰাগুয়াই এতিয়াও সামগ্ৰিকভাৱে লিংগ সমতা লাভ কৰিব পৰা নাই।^৪ নিকাৰাগুয়াৰ মহিলাসকলে পুৰুষতকৈ দৰিদ্ৰতাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি^১ আৰু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ হাৰ এতিয়াও উচ্চ হৈয়ে আছে।^৫

নিকাৰাগুয়াই ১৯৮১ চনৰ ২৭ অক্টোবৰত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য নিৰ্মূলৰ সন্ধি অনুমোদন কৰে।^৬

বিশ্ব বেংকৰ জেণ্ডাৰ ডাটা পৰ্টেল অনুসৰি পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত শ্ৰমিক শক্তিত অংশগ্ৰহণৰ পাৰ্থক্য আছে।^৭২০১৬ চনৰ বাবে কম আয়ৰ দিশত মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ৬৫ শতাংশ, পুৰুষৰ সংখ্যা আছিল ৮০ শতাংশ।^৭ মধ্যম আয়ত ৪৬ শতাংশ মহিলা, আৰু ৭৭ শতাংশ পুৰুষ।^৭উচ্চ আয়ৰ ক্ষেত্ৰত ৫২ শতাংশ মহিলা আৰু ৬৯ শতাংশ পুৰুষ।^৭নিকাৰাগুয়াত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত লিংগভিত্তিক দৰমহাৰ ব্যৱধান আছে।^৮

খেতিৰ কথা আহিলে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত বৈষম্য দেখা যায়।^৮ ২০১৬ চনত ৮.৫ শতাংশ মহিলাই কৃষি কৰ্মত নিয়োজিত হোৱাৰ বিপৰীতে ৪২.৯ শতাংশ পুৰুষহে নিয়োজিত হৈছিল।^৭ নিকাৰাগুয়াত মহিলাতকৈ পুৰুষৰ মাটি বেছি থকাৰ প্ৰৱণতা থাকে।^৮ নিকাৰাগুয়াৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত ৬৫ শতাংশ মহিলাই নিজৰ নথকা মাটিত কাম কৰি আছে।^৮নিকাৰাগুয়াত অধিক পুৰুষৰ মাটিৰ মালিক হোৱাৰ বাবে আৰু নিকাৰাগুয়াত মালিকীস্বত্ব কৰ্তৃত্বৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাবে ১৯৯০ চনৰ কাৰ্যসূচীসমূহে অধিক মহিলাক মাটিৰ মালিক হোৱাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।^৯

ইতিহাসৰ পাতত নিকাৰাগুয়াত নাৰীৰ ভূমিকা গভীৰভাৱে পৰম্পৰাগত আৰু সেয়েহে গভীৰভাৱে অসমান। পুৰুষ আৰু মহিলাই সঁচাকৈয়ে বেলেগ বেলেগ সামাজিক ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু সাধাৰণ কু-সংস্কাৰ মানি চলাৰ কথা আছিল৷ অৰ্থাৎ শ্ৰমিক পুৰুষ আৰু ঘৰখনৰ বাবে দায়বদ্ধ মহিলা। ইয়াৰ মূল কাৰণ আছিল লেটিন আমেৰিকাৰ সাংস্কৃতিক আচৰণৰ দুটা প্ৰচলিত ৰূপ মাৰিয়ানিজম আৰু মেচিজম ধাৰণা। মাৰিয়ানিজমো আৰু মাচিজমোৰ মতে, শ্ৰেণী নিৰ্বিশেষে মহিলাৰ পুৰুষৰ দৰে আইনী অধিকাৰ নাই। ইয়াৰ উপৰিও মহিলাসকল পিতৃ আৰু স্বামীৰ অধীনস্থ, নিজৰ সিদ্ধান্ত নিজে ল’বলৈ দিয়া নহয়। একে সময়তে মহিলাসকলে পৰিয়ালৰ নৈতিকতা বজাই ৰাখিব লাগে আৰু ইয়াৰ আধ্যাত্মিক বিকাশ আৰু মংগলৰ বাবেও দায়বদ্ধ।^১০

সেই পৰিস্থিতিৰ ভিতৰত মহিলা নেতৃত্বাধীন পৰিয়ালৰ হাৰ আজিৰ তুলনাত কেইবাগুণো বেছি আছিল।

সামগ্ৰিকভাৱে মহিলাসকল কম শিক্ষিত আছিল, আৰ্থিক সম্পদ কম আছিল, কম দক্ষ, কম দৰমহাৰ চাকৰিত নিয়োজিত হৈছিল আৰু পুৰুষতকৈ নাগৰিক আৰু আইনী অধিকাৰ কম আছিল।পুৰুষসকলক সেই কৰ্তব্যৰ পৰা ৰেহাই দিয়া হৈছিল আৰু শিশুক স্বীকাৰ আৰু সহায় কৰিবলৈ বা পৰিয়ালক আৰ্থিকভাৱে পোহপাল দিবলৈ আইনগতভাৱে বাধ্য নাছিল।