আলবেনিয়াৰ নাৰী

১৯০৯ চনত আলবেনিয়াত প্ৰথম মহিলা সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।^১ উত্তৰ ঘেগ অঞ্চলৰ আলবেনিয়ান মহিলাসকলে ৰক্ষণশীল^২ আৰু পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজৰ ভিতৰত বাস কৰে। এনে পৰম্পৰাগত সমাজত "পুৰুষ প্ৰাধান্য" বুলি বিশ্বাস কৰা ঘেগ সম্প্ৰদায়ত মহিলাসকলৰ অধীনত কিছুমান ভূমিকা থাকে। কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অৱ লেবাৰৰ অধীনত থকা সময়ছোৱাৰ পিছত আলবেনিয়াত গণতন্ত্ৰৰ আগমন আৰু মুক্ত বজাৰ অৰ্থনীতি গ্ৰহণৰ পিছতো এই কথা ঘটিছে। ^৩গেগ আলবেনিয়ান সংস্কৃতি লেকে ডুকাগজিনিৰ ৫০০ বছৰীয়া আইনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে,যি হৈছে পৰম্পৰাগত গেগ আচৰণ বিধি আৰু য’ত মহিলাৰ মূল ভূমিকা হ’ল শিশুৰ যত্ন লোৱা আৰু ঘৰৰ যত্ন লোৱা।^২

আলবেনিয়াৰ ৰাজনীতিত নাৰীৰ অধিকাৰ

১৯ শতিকাত ছামি ফ্ৰাশ্বেৰীয়ে প্ৰথমে মহিলাৰ বাবে শিক্ষাৰ ধাৰণাটোক এই যুক্তিৰে পৰিচালিত কৰিছিল যে-নিজৰ সন্তানক শিক্ষিত কৰা মহিলাসকলক শিক্ষিত কৰিহে সমাজখনক শক্তিশালী কৰিব পৰা যাব। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে পশ্চিম ইউৰোপত শিক্ষিত হোৱা কিছুমান নগৰীয়া অভিজাত মহিলাই আলবেনিয়াত মহিলাসকলৰ বাবে অধিক শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰিছিল। ১৮৯১ চনত সেৱাস্তী কিৰিয়াজি আৰু পৰশকেভি কিৰিয়াজীয়ে কৰ্চেত প্ৰথম ছোৱালী হাইস্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ১৯০৯ চনত আলবেনিয়াত প্ৰথম মহিলা সংগঠন মৰ্নিং ষ্টাৰ (Yll'i Mëngesit) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। যাৰ উদ্দেশ্য আছিল মহিলাৰ অধিকাৰ বৃদ্ধি কৰি তেওঁলোকৰ শিক্ষাৰ স্তৰ বৃদ্ধি কৰা।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ ফলত আলবেনিয়াত নাৰী আন্দোলনলৈ বাধা আহিছিল যদিও যুদ্ধৰ অন্তত আলবেনিয়া স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ হোৱাৰ পিছত পুনৰ আন্দোলন আৰম্ভ হৈছিল। কিৰিয়াজী ভগ্নীসকলে কৰ্চেত পাৰ্লিণ্ডজা নামৰ সংস্থাটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰা ব্লেটা কাকত প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯২০ চনত মেৰী চোবাই শ্বকোডেৰত স্থানীয় মহিলা সংগঠন গ্ৰুয়াজা শ্বকিপটাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু তাৰ পিছত কৰ্চে, ভ্ল'ৰে আৰু টিৰানেত একে নামৰ আন কেইবাটাও স্থানীয় সংগঠনে প্ৰতিষ্ঠা কৰে।^৪

১৯২০ চনত উৰানি ৰুম্বো আৰু আনসকলে জিৰ'কাষ্টাৰত লিধজা ই গ্ৰুয়াছ (মহিলা সংঘ) প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যিটো আলবেনিয়ান মহিলাৰ মুক্তি আৰু অধ্যয়নৰ অধিকাৰৰ প্ৰসাৰ ঘটোৱা অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ নাৰীবাদী সংগঠন। নাৰীৰ প্ৰতি থকা বৈষম্য আৰু সামাজিক অৱস্থাৰ প্ৰতিবাদত তেওঁলোকে দৃতা কাকতত এক ঘোষণা প্ৰকাশ কৰে। ১৯২৩ চনত ৰুম্বোৱে ছোৱালীক জিৰ'কাষ্টেৰৰ "ল'ৰা" লাইচিয়ামত উপস্থিত থাকিবলৈ অনুমতি দিয়াও অভিযানৰ অংশ আছিল।^৫ আলবেনিয়ান মহিলা আন্দোলনক সমৰ্থন কৰিছিল শিক্ষিত নগৰীয়া অভিজাত মহিলাসকলে যিসকল কেমাল আটাতুৰ্কৰ অধীনত তুৰস্কৰ ৰাষ্ট্ৰ নাৰীবাদৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।^৪

বিবাহ, উৰ্বৰতা, আৰু পাৰিবাৰিক জীৱন

আলবেনিয়াত মুঠ প্ৰজননৰ হাৰ ১.৫টা সন্তান (২০১৫ চনৰ অনুমানমতে),^৬আনহাতে প্ৰতিষ্ঠাপনৰ হাৰ হৈছে ২.১। গৰ্ভনিৰোধক ঔষধৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ হাৰ যথেষ্ট বেছি: ৬৯.৩% (২০০৮/০৯)।^৬ আলবেনিয়ান মহিলাৰ বেছিভাগেই বিংশৰ দশকৰ প্ৰথমাৰ্ধ আৰু মাজভাগত পৰিয়াল আৰম্ভ কৰে। ২০১১ চনলৈকে প্ৰথম বিবাহৰ গড় বয়স মহিলাৰ ২৩.৬ আৰু পুৰুষৰ ২৯.৩ আছিল।^৭